وقتی می بینم همه* فقط و فقط به خودشون فکر می کنن و حتی ذره ای به کون بنده و میزان لق بودنش توجهی نشون نمی دن و تنها توجهی که به من می کنن برای سنجیدن میزان اهمیت لق بودن کونشون پیش منه و این حرکت همکار و دوست و خانواده نمی شناسه، حالم بهم می خوره و می شم این سگی که چند وقته هستم!
* همه
متن کامنت حذف شد!
————————————
رهام:
یک سگ بودن مثل من به صدتا آدم بودنی همچو تو می ارزه!
دفعه ی دیگه که خواستی تو قلمرو دیکتاتوری من دهنتو باز کنی، اول حرفاتو مزه مزه کن و بفهم که کجا و چی داری می گی!
جا افتاد؟
[...] our little dictatorship: دوره سگی 2010/04/10 by 5pesar پیوند به منبع [...]